...
 
User : Pass :
  การเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก (เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 1) ( เล่าเรื่องโดย บุษบา )     
 

และแล้วปาร์ตี้ก็จบลง พวกเราเก็บของกลับบ้าน ประเทศไทยอันเป็นที่รักของเรา

หลังจากลงจากเครื่องบิน ผมก็ก้มลงจูบที่พื้นสนามบินทันที.....โอ้วนั่นไม่ใช่ ไม่ใช่แน่ ๆ เราเดินออกมาเหมือนกับคนปกติที่เขาเดินออกมานั่นหละครับ...ท่าทางแต่ละคนก็เหนื่อยมาก เพลียมากด้วย เรามาถึงน่าจะเวลา 07.00 น. ของเมืองไทย ก็มีผู้ใหญ่มาต้อนรับ แสดงความยินดี พร้อมทั้งมีนักข่าว CTV เป็นสำนักข่าวประจะจังหวัดเรานะครับ และในขณะที่เราเดินทางกลับฝนตกหนักมาก จะสังเกตุได้จากกล้องที่ถ่ายจะเป็นฝ้าอย่างมาก...เอาเป็นว่าตกหนักเลยทีเดียว



และก่อนถึงบ้านประมาณ 40 ก.ม. พวกเราต้องรีบตื่นและลงจากรถอย่างรวดเร็วด้วยอาการที่น่าตกใจเป็นอย่างมาก....เกิดอะไรขึ้นหรอครับ

ช่วงอำเภอนายยาอาม....มีผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรีมาต้อนรับเราครับ

นี่ละครับช่วงจุดเกิดเหตุ อ.อายายอาม จ.จันทบุรี


ดู All Chanthaburi Band ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

ฝนก็ตกหนักมากเราก็ไม่อยากจะลง เพราะกำลังนอนหลับอย่างมันเลย... แต่ทำไงได้ละครับ ก็เราทำให้คนทั้งจังหวัดจันทบุรี มีความภาคภูมิใจดังนั้นก็ต้องลงมาให้เขาได้ต้อนรับพวกเราหน่อย... เหลือเชื่อครับ...เขามาต้อนรับเราเยอะมาก ทั้ง ๆ ที่ฝนตกหนัก...เราก็รู้สึกดีมากครับ เรารู้สึกดีจริงๆ เรารู้สึกว่า..เรานี่มีค่ามาทันที ทุกคนยิ้ม แสดงความยินดี ตบมือ พวกที่ต้อนรับเราเป็นพวกเกษตรกร บางคนพึ่งออกมาจากสวนเลยเห็นจากเครื่องแบบของท่าน...เราภูมิใจมากครับ เราไม่นึกเลยว่ามนุษย์สมองถั่วเขียวอย่างเรา จะสร้างความภาคภูมิใจให้กับคนในจังหวัดเราได้ขนาดนี้...โดยที่เราใช้เครื่องมือที่สวยงามที่สุดในการสร้างด้วยนะ...คุณรู้มะมันคืออะไร ...มันก็คือเครื่องดนตรีไง...เครื่องดนตรีที่เราต่างหมั่นฝึกซ้อมมาเป็นเวลากว่า 10 ปี วันนี้เราได้ใช้มันสร้างความภาคภูมิใจให้กับคนในจังหวัดของเรา ....และที่สำคัญเราใช้ใจครับ...ดวงใจหลาย ๆ ดวง ที่มีค่ามากกว่าสมองเม็ดถั่วเขียวของพวกเรา นำดวงใจทั้งหลายมาหล่อรวมกัน และเราสู้ ครับ....เราสู้....และผมยืนคิดในใจ .."วันนี้เราทำตัวเรามีค่ามากจริง ๆ ..."


เท่านั้นยังไม่พอ...เมื่อรถมาถึงหน้าโรงเรียน มีนักเรียนทั้งโรงเรียน ออกมาต้อนรับเราตั้งแต่หน้าโรงเรียนไปจนถึงหอประชุมโรงเรียน ผมนึกในใจ "เฮ้ย...นี่กูเป็นดาราไปแล้วหรือนี่" มันเป็นภาพที่น่าประทับใจจริง ๆ ในตอนนั้นผมอาจจะรู้สึกเฉย ๆ แต่พอเวลามันผ่านไป 10 กว่าปี นี่ ลองนั่งนึกถึงภาพที่น่าประทับใจช่วงนั้น...บางครั้งมันทำให้ผมรู้สึกประทับใจ จนน้ำตาไหลเหมือนกันนะ...จะไม่ให้รู้สึกอย่างงั้นได้ไง...
...ผมเป็นเด็กที่ไม่ควรจะมีโอกาสดี ๆ แต่ มันก็มี
...ผมเรียนหนังสือห่วยแตกที่สุดในห้อง...ท้ายสุดตัดสินใจจะไปเรียนเทคนิค แต่อาจารญืห้าม เพราะท่านบอกว่า "นั่นไม่ใช่ทางของมึง" ซึ่งมันก็จริง มันไม่ใช่...แต่ผมก็สอบติดจุฬาฯ ได้
...ผมไม่ควรได้ทำงานดี ๆ แต่ทุกวันนี้ผมก็มีความสุขกับการทำงาน
...และหลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่าง ในชีวิต ความรู้หรือวิทยาการต่าง ๆ ทั้งหมด กับโอกาสดี ๆ นี้ ผมขอขอบคุณ....ขอบคุณจริง ๆ



ทั้งหมดนี้

ขอขอบคุณท่านผู้ที่ทำโอกาสให้เราทุกคนในวงได้เรียนรู้ชีวิตที่มากขึ้น

ขอขอบคุณ

อาจารย์ศักดิ์ดา เข็มทอง

อาจารย์วรรรณา เข้อมทอง

และวิดิโอทั้งหมดที่ท่านชมนี้ถ่ายโดย

อาจารย์สกล มิ่งจันทร์ (ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชางานช่างต่าง ๆ ให้กับข้าพเจ้า)

ถ้าทั้งหมดนี้จะเป็นเนื้อหาหนังสือเล่มเล็ก ๆ เล่มหนึ่ง แต่ความพิเศษของมันอยู่ที่ ท่านไม่ต้องซื้อและท่านสามารถส่งให้เพื่อนได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ส่ง URL
ไปให้เพื่อน เท่านั้น

...... พบกันเรื่องต่อไป สวัสดี.....

Written by บุษบา
 
xxx
 

เรื่องที่เกี่ยวข้องกับ

" และแล้วปาร์ตี้ก็จบลง พวกเราเก็บของกลับบ้าน ประเทศไทยอันเป็นที่รักของเรา "

ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 1
ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 2
ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 3
ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 4
ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 5
ความประทับใจของการได้ไปประกวด WMC ครั้งแรก Part 6
และแล้วพวกเราก็เดินเข้าไปในถ้ำลึกลับ....
และแล้วปาร์ตี้ก็จบลง พวกเราเก็บของกลับบ้าน ประเทศไทยอันเป็นที่รักของเรา

...

บุษบา Main Story

  การเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก (เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 1)
  เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 2
  บุคคลสำคัญในวงการโยธวาทิตไทย
  Music Education
  เรื่องดี ๆ ของสังคมไทย
  ความทรงจำ (Remember)
นี่คือเพื่อนของคุณ บุษบา
 
 
 
 
Copyright (c) 2011 ThailandBand.com. All rights reserved. Design by Thailand Band Group.
...