...
 
User : Pass :
  เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 2 ( เล่าเรื่องโดย บุษบา )     
 

และเราก็ย่างเท้าไปยัง BIMAN BANGLADESH AIRLINE

สิ่งแรกที่คุณสามารถรับรู้ได้จาก BIMAN BANGLADESH AIRLINE มันคือ "กลิ่น"


ใช่ครับเอกลักษณ์ของสายการบินนี้คือ มีกลิ่นเครื่องเทศหอมตลบอบอวลเลยทีเดียวเชียว เช่นกลิ่นพริกไทย อบเชย หรือ ขมิ้น อะไรประมาณนั้น เอาเป็นว่าหอมทั้งเครื่องบินเลยว่างั้นเถอะ....

เครื่องเทศอินเดีย

ตอนเครื่องบินขึ้นนี่มีอาการเสียวเล็กน้อย...เนื่องจากผมนั่งข้าง ๆ ปีกเครื่องบินพอดี ตอนมันขึ้นผมเห็นมันสั่นครับ...คือมันกระพือปีกเหมือนนกจะบินเลย....เฮ้ยมันกระพือปีกได้เว้ยเฮ้ย....แต่หลังจากไต่เพดานบินไปได้ก็นึ่งเป็นปกติดีครับ ก็พอทำให้เราได้มีการเสียวเล็กน้อย...

ปีกเครื่องบิน

นั่งไประยะหนึ่งแอร์เขาก็เดินมาเสิร์ฟอาหาร ผมจำไม่ได้ว่าผมสั่งอะไร...แต่ไอ้ที่ผมทาน มันมีลักษณะเหมือนข้าวหมกไก่อะไรประมาณนั้น และผมชอบกลิ่นมันมากเลย ผมว่ากลิ่นมันหอมกว่าข้าวหมกไก่ที่บ้านเราเยอะเลย ส่วนลักษณะข้าวของเขา จะมีลักษณะเม็ดเล็ก คือขนาดเม็ดข้าวจะเล็กกว่าข้าวหอมมะลิบ้านเราปราะมาณเท่าตัวครับ....ก็อร่อยดีครับไม่น่าผิดหวัง กินข้าว กินน้ำเสร็จก็นั่งไปเรื่อย ๆ และก็หลับ.........................

อาหารบนเครื่องบิน

ผ่านไปประมาณ 2 ชัวโมงกว่า ๆ เครื่องก็ลงจอดครับ ตอนแรกงงมาก ไม่รู้...เอ...ทำไมลงจอดวะ....มีปัญหาอะไรหรือเปล่า

เครื่องบินลงจอดที่สนามบินบังคลาเทศ

แล้วแอร์สายการบินก็บอกว่าให้ลงจากเครื่องเครื่องก่อน เพราะจะมีการตรวจเครื่อง และรอรับผู้โดยสารอีกชุด ตอนนั้นผมก็งงมาก....เออ...เครื่องบินนี่มันรับส่งผู้โดยสารได้เหมือนรถเมล์บ้านเราเลยวุ้ย...และเราก็ลงมานั่งรอ คุณเชื่อมะ...บรรยากาศมันเงียบยังกับป่าช้าเลย....เงียบมาก และสภาพที่ผมมองเห็นไปโดยรอบ ๆ ผมว่ามันคงไม่ต่างอะไรกับหมอชิดเก่า (ตรงข้ามจัตุจักร) บ้านเรานะ....แต่ผมหวังว่าตอนนี้เขาคงพัฒนาขึ้นแล้วหละ....แหม...มันก็ตั้ง 10 กว่าปีแล้ว ก็น่าจะมีอะไร ดี ๆ ขึ้นบ้างหละนะ....ผมหวังว่าอย่างงั้น

และ 40 นาที ผ่านไป คราวนี้หละสนามบินเริ่มีเสียง....เพราะ มีผู้โดยสาร อีกกลุ่มเข้ามาครับ...คราวนี้มาเป็นโขยงเลย หิ้วของกันอีลุงตุงนังเต็มไปหมด ของที่เขาเอามาก็มัดเป็นก้อน ๆ อย่างที่ท่านเห็นหละครับ....เวลาเอาขึ้นเครื่องก็ต้องชั่งน้ำหนักใช่มะครับ ถ้าเป็นบ้านเรา ชั่งเกิน...ก็จ่ายเงินเพิ่มไปตามส่วนเกิน....แต่ที่นั่นเวลาชั่งเกิน....มีโว้ยนะครับ...ประมาณว่า "โกงเครื่องชั่ง" ประมาณนั้น คือนิสัยของเขา จะเป็นประเภทขี้โวยวาย...นะครับ...ก็สนุกดี ได้เห็นอะไรแปลก ๆ ขำกลิ้งลิงกับหมาเลย......และเราก็ขึ้นไปนั่งบนเครื่องต่อ....แหมตอนแรกคิดว่าบนเครื่องมีเฉพาะพวกเรา...ที่ไหนได้มีการแวะข้างทาง....ฮา ๆ ๆ ....

คนแขก

ออ...ลืมเล่า...ไอ้ตอนที่เครื่องบินลงมันกลางคืนนะครับเรามองไม่เห็นอะไรเลย....แต่ตอนที่เรากลับเราก็แวะที่นี่อีกนะ แต่เป็นช่วงกลางวัน...โอโห...คราวนี้แหละคุณเอ้ย...มองไปข้าง ๆ สนทบินนี่...มีแต่ทุ่งนาเต็มไปหมดเลย....นี่สนมบินกลางทุ่งนาชัด ๆ แต่ทำไมเราต้องลงที่นี่อีกครั้ง...อันนี้มีเรื่องราวเล่าให้ฟัง แต่เดี๋ยวเอาไว้เล่าให้ฟังตอนจบดีกว่า....

จากนั้นเขาก็พาพวกเราไปลงต่อที่ดูไบ....ก่อนลงผมชะโงกหน้ามองออกไปทางหน้าต่าง...โอ้วพระเจ้า...ทำไมมันสว่างสไวอย่างนี้ คือรอบ ๆ สนามบินเขามีระบบไฟ ตามถนนที่เปิดสว่างตลอดเลย.....มันบ่งบอกเลยว่า " มันรวยจริง ๆ วะ " ถ้าเปรียบเทียบกับที่เรามาเมื่อตะกี้นี้...นี่...คนละเรื่องเลย อย่างกับหนีนครมาเจอสวรรค์....แต่เราไม่ต้องลงจากเครื่องเพราะเขาใช้เวลาไม่มาก....สักพักก็จะขึ้นบิน

สนามบินดูไบ

แล้วก็รับคนเพิ่มเหมือนเดิม แต่อันนี้มีเรื่องหวดเสียวเล็กน้อย...คือที่สนามบินที่ดูไบเขาก็มีระบบการตรวจที่เข้มมากนะครับ...แล้วไอ้ที่ นั่งมากับเครื่องผมนี่...หน้าตาอย่างพวกผู้ก่อการร้าย ที่เราดุกันในหนังนะ...เขาคงจะมีหน่วยข่าวกรองมั้ง...จึงได้เข้ามาตรวจผู้โดยสารในเครื่องเรา...ปรากฏไปเจอคนหนึ่ง....พก Passport ตั้ง 5 ใบ ก็เลยเรียกลงไปสอบสวนยาว....แต่ตรงจุดนี้พักไม่นานประมาณ 30 นาที จากนั้นเครื่องบินก็ทะยานสู่ฟ้า และพาเราไปจนถึงที่หมาย ของเช้าอีกวันหนึ่งได้สำเร็จ.....


Written by บุษบา
 
xxx
 

เรื่องที่เกี่ยวข้องกับ

" และเราก็ย่างเท้าไปยัง BIMAN BANGLADESH AIRLINE "

เมื่อทำครั้งแรกได้สำเร็จ ครั้งที่สองก็ไม่ใช่เรื่องยาก...
ทุกอย่างดูราบรื่นดีไปหมดไม่น่าจะมีปัญหาอะไร...แต่...
และเราก็ย่างเท้าไปยัง BIMAN BANGLADESH AIRLINE
และแล้วพวกเราก็คือมนุษย์กลุ่มแรกของวงที่มาถึงที่หมาย....
ปาร์ตี้เริ่มแล้ว...จากนั้นพวกเราก็ซ้อม ซ้อม ซ้อม...และก็ ซ้อม
และก็มาถึงวันที่เราต้องทำการประกวด...
และ..เราเดินกลับเข้ามาสู้ต่อในวันที่ 2
หลังเสร็จสิ้นจากการประกวด Marching เราก็ต้องไปแสดงโชว์ในเมืองทันที...
หลังจากภารกิจต่าง ๆ หมดสิ้น ก็ถึงเวลาท่องเที่ยว...
และสิ่งที่พลาดไม่ได้เลยคือ...ปาร์ตี้...
ความรู้สึกของพวกเรา...ก่อนลงสนาม...และความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่จากไป...
ภาพเก่า WMC 2001 (No.14)

บุษบา 2013-01-30
เป็นประสพการณ์การผจญภัยครั้งหนึ่งในชีวิต
...

บุษบา Main Story

  การเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก (เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 1)
  เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 2
  บุคคลสำคัญในวงการโยธวาทิตไทย
  Music Education
  เรื่องดี ๆ ของสังคมไทย
  ความทรงจำ (Remember)
นี่คือเพื่อนของคุณ บุษบา
 
 
 
 
Copyright (c) 2011 ThailandBand.com. All rights reserved. Design by Thailand Band Group.
...