...
 
User : Pass :
  ความทรงจำ (Remember) ( เล่าเรื่องโดย บุษบา )     
 

ถ้าไม่ได้กูมึงเป็นหมาข้างถนนไปแล้ว

เขียนโดย บุษบา
 
          หากวันนั้น เมื่อประมาณ 3 เดือนที่แล้วไม่ได้ขับรถผ่านเส้นทางนั้นก็คงไม่ได้ไอ้ลูกหมาสามตัวจอมซนนี้มาแน่ และ มันทั้งสามตัวพี่น้องคงนอนอดข้าวตายอยู่ที่นั่น....


          เย็นวันหนึ่งผมกับแฟนกำลังจะออกไปซื้อกับข้าวก็ได้เลือกเส้นทางที่คิดว่ารถจะไม่ติด วิ่งมาสักพักหนึ่งผ่านที่ดินว่าง ล้าง เก่า บนที่ดินนั้นมีคนมาทำศาลพระภูมิไว้ซึ่งปกติก็จะมีบรรดาหมาไร้ที่อยู่มาจากที่ต่าง ๆ มาชุมนุมกันที่นั่น ซึ่งผมกับชาวบ้านแถวนั้นก็เห็นกันเป็นปกติ และ บางครั้งผมกับแฟนก็จะเอาอาหารมาให้พวกวันกินด้วย ช่วงเวลาที่ฝนตก เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของพวกมันเพราะมันไม่มีที่หลบฝนเลยมีเพียงพลังคาสังกระสีที่ผุกร่อนของศาลพระภูมิเพียงน้อยนิดให้มันได้หลบอาศัย ซึ่งพื้นที่หลบฝนก็มีไม่เพียงพอกับจำนวนที่มันอาศัยอยู่ช่างเป็นภาพที่น่าสลดหกหู่จริง ๆ และ ในนั้นก็มีเจ้าหมาน้อยสามพี่น้องรวมอยู่ในนั้นด้วย แฟนผมเห็นก่อนจึงหันมาบอกผมให้จอดรถ เธอเดินลงไปดู ทันใดนั้นมันทั้งสามตัวก็วิ่งเข้ามาหา สั่นหางดิ๊ก ๆ แสดงท่าทางน่าเอ็นดู เหมือนกับบอกกับเราว่า เอาพวกหนูไปอยู่ด้วยเถอะ ความรู้สึกของเราทั้งสองต่างรู้สึกเหมือนกัน คือสงสารพวกมันมากแต่ก็ไม่สามารถเอามันไปเลี้ยงได้เพราะที่บ้านก็มีอยู่แล้ว 4 ตัว ผมยืนคิดไปคิดมาจึงตัดสินใจว่าเอามันไปเลี้ยงก่อนดีกว่าเพราะถ้าอยู่อย่างงี้มันตายแน่ ๆ ยังเด็กกันอยู่แท้ ๆ มนุษย์ตนไหนหนอช่างใจร้ายอัมหิตเสียจริงที่เอามันมาทิ้งตรงนี้.....



          เมื่อมาถึงบ้านมันทั้งสามตัวก็แสดงความดีอกดีใจกันใหญ่ คงจะคิดว่านี่เป็นบ้านใหม่ของพวกมัน และ มันก็ดีใจที่มีเจ้าของซะที ทันใดนั้นเจ้าถิ่นก็มาเยือนโดยมาทักทายแบบหมา ๆ มาดม ๆ แล้วทำสีหน้าแยะ ๆ เหมือนแสดงความรังเกรียด เรามองดูก็รู้สึกขันอยู่เหมือนกัน หมาของผมมันไม่มีนิสัยดุร้ายอะไรเลย ไม่คิดที่จะทำร้ายเด็กใหม่แต่อย่างใด ได้แต่ดม ๆ และก็จากไปโดยแทบไม่อยากจะสัมผัสด้วยซ้ำ ซึ่งดูแล้วมันเหือนจะไม่ค่อยชอบเด็กใหม่เท่าใดนัก....

          หมาใหม่ทั้งสามตัวมันก็เห็นว่าบ้านนี้มีเจ้าของแล้วมันจึงทำท่าสงบเสงี่ยมเจียมตัวของมันอยู่บ้าง ต่างฝ่ายต่างก็แกรง ๆ กันแทบไม่อยากจะมองหน้ากันด้วยซ้ำ

 





          ดูเหมือนว่าพวกเด็กใหม่จะกลัวเจ้าของบ้านเดิมมากจนมันแทบอยากจะวิ่งหนีออกจากบ้านแต่เมื่อออกไม่ได้ก็เลยแกล้งหลับมันซะเลย มันเป็นภาพที่ผมขำมากเพราะไม่คิดว่ามันจะแสดงอาการออกมาได้ขนาดนี้ ดูแล้วก็น่าเอ็นดูมันเป็นอย่างยิ่ง...



          พวกมันดูหิวโซมากผมเลยไปเอาอาหารมาให้มันกิน เป็นอาหารเม็ดสำหรับหมาเด็กครับ พวกมันท่าทางหิวมากจริงกินกันแบบไม่เคี้ยวเลย แย่งกันกินจนพุงกาง หลังจากกินอิ่มกันดีแล้วก็ได้เวลาชำระล้างร่างกาย เพราะมันสกปรกมากมีเห็บหมัดด้วย ก็จัดการด้วยสบู่อย่างดีล้างทุกซอกทุกมุมเอาให้สะอาดที่สุดโดยทำทีละตัว ๆ จนเสร็จ หลังจากนั้นก็จัดเตรียมที่นอนให้พวกมัน โดยให้มันนอนนอกบ้าน และ จะไม่ให้มันเข้าบ้านเด็ดขาดเพื่อให้มันชินกับการอยู่นอกบ้าน...ปรากฏว่าช่วงดึกมีเสียงครวญครางของไอ้ลูกหมาบางตัว ผมเลยเดินออกมาดู ปรากฏว่าไอ้ 'นมสด' คือไอ้ตัวสีขาว เป็นตัวเริ่มซึ่งไอ้นมสดนี่หล่ะเป็นตัวที่ขี้อ้อนมาก ๆ 

          พอมันอยู่กับผมได้สามวันมันก็เริ่มแสดงความซ่าออกมา ใครเดินผ่านหน้าบ้านไม่ได้เห่าทันที ได้ยินเสียงสังกะสีก็เห่า รถผ่านมาก็เห่า อะไรมันจะขยันเห่าได้ปานนั้นมันเหมือนกำลังบอกผมว่ามันกำลังดูแลบ้านให้น่ะ...ผมไม่โกรธมันหรอกผมกับรู้สึกว่าพวกมันนี่ช่างมีความสำนึกรู้คุณกับนายของมันจริง ๆ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่หาได้ยากจากมนุษย์ มันเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ผมได้เพลิดเพลินใจได้มากทีเดียว

          ช่วงเวลาตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่มันมาอยู่กับผม มันทำให้หมาเดิมที่อยู่ในบ้านเครียดกันเป็นยกใหญ่ เพราะปกติหมาเดิมของผมจะจะต้องออกมาขับถ่ายนอกบ้านทุกเช้า แต่ตอนนี้พวกมันแทบไม่อยากจะออกมาเจอไอ้พวกเด็กสามตัวนี้ จะออกมาที่ก็กระอักกระอ่วมใจไม่ค่อยอยากสบตากับเด็กใหม่ เหือนไม่เป็นส่วนตัวเหมือนที่เคยเป็น มันก้คงเหมือนกับคนเรานี่หล่ะเราเคยอยู่ของเราปกติวันหนึ่งมีผู้มาขออาศัยอยู่ด้วยความเป็นส่วนตัวของเราก็หายไปในทันทีจะทำอะไรก็ลำบากไม่เป็นส่วนตัว จะใช้ห้องน้ำนั่งขี้ยาว ๆ ก็ต้องมานั่งเกร็งว่าจะมีคนมาใช้ต่อ อะไรประมาณนั้น และ นี่หล่ะมันชั่งเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายสำหรับหมาเก่าของผมจริง ๆ ผมและแฟนก็พยายามให้มันสนิทสนมกันนะ แต่มันก็เป้นไปได้ยาก....บางครั้งผมก็เห็นความพยามของไอ้พวกเด็กใหม่นะที่มันพยายามจะเข้ามาเล่นกับเจ้าถิ่น แต่ด้วยพฤติกรรมบ้านนอกของพวกมันมั้งที่ทำให้เจ้าถิ่นมองดูแล้วรู้สึกดูถูกดูแคลนไม่อยากเล่นด้วย เพราะเจ้าถิ่นมักจะคิดว่าตนมีศักดิ์และสรีที่เหนือกว่า "ทำไมชั้นต้องไปเล่นกับพวกบ้านออกอย่างแกด้วย" เออ....หมามันก็คิดเป็นโว้ยเฮ้ย



          และแล้วก้มาถึงวันที่ต้องลาจาก....

          แฟนผมเขามีกลุ่มเพื่อนรักหมาใน Facebook ก็เลยถ่ายรูปเจ้าสามตัวโพสหาผู้สนใจ ไม่นานก็มีคนสนใจและขอมันไปเลี้ยง ที่มีคนสนใจเพราะมันเป็นหมาตัวผู้ทั้งสามตัวเลย คนก็เลยอยากได้ หลังจากนั้นก็ติดต่อนัดให้มาเอา วันที่มันต้องจากไปใจหนึ่งก็เสยดาย เพราะมันน่ารักดีและคิดว่าถ้าเลี้ยงมันจนโตมันจะเป็นหมาเฝ้าบ้านที่ดีมาก แต่ก็ไม่สามารถเลี้ยงมันไว้ได้เพราะเราเองก็มีอยู่แล้วสี่ตัวจึงต้องตัดใจจากพวกมัน.....แต่อย่างน้อยผมและแฟนก็รู้สึกดีที่อย่างน้อยก็ทำหน้าที่ความเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่เห็นความเดือนร้อนของเพื่อนร่วมโลกที่เป็นหมานี้ และ ไม่อาจทนเห็นพวกมันทั้งสามตัวนอนตายอยู่ข้างศาลพระภูมิเป็นแน่ พยายามเอามันทั้งสามตัวมาอนุบาลทำความสะอาด เลี้ยงดูแลให้อาหารระยะหนึ่ง จนกระทั่งหาบ้านใหม่ให้มันอยู่....เท่านี้ผมก็คิดว่าเราทั้งสองมิได้ละเลยความเป็นมนุษย์นะ....และ ไม่อาจทนเห็นหมาที่ถูกจับไปเพื่อนำไปขายตามตะเข็บชายแดนเพื่อเอาไปเป็นอาหารกับคนบางพวก ได้พวกนั้นมันก็ช่างแปลกประหลาดผิดมนุษย์ของอย่างอื่นมีให้เลือกเยอะแยะมากมายเสือกไม่แดก...เสือกมาแดกหมา เมื่อไหร่พวกมันจะเข้าใจนะว่า...

พระเจ้าออกแบบหมามาเพื่อเป็นเพื่อนที่ดี ที่ซื่อสัตย์ ของมนุษย์


 



Written by บุษบา
 
xxx
 

เรื่องที่เกี่ยวข้องกับ

" ถ้าไม่ได้กูมึงเป็นหมาข้างถนนไปแล้ว "

ความทรงจำจากเพื่อน 6/8
ถ้าไม่ได้กูมึงเป็นหมาข้างถนนไปแล้ว

...

บุษบา Main Story

  การเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก (เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 1)
  เส้นทางสู่ WMC ครั้งที่ 2
  บุคคลสำคัญในวงการโยธวาทิตไทย
  Music Education
  เรื่องดี ๆ ของสังคมไทย
  ความทรงจำ (Remember)
นี่คือเพื่อนของคุณ บุษบา
 
 
 
 
Copyright (c) 2011 ThailandBand.com. All rights reserved. Design by Thailand Band Group.
...